Մարմնի տարբեր հատվածների թմրածության գլխավոր պատճառները. կանխարգելիչ միջոցներ

«Aysor.am»-ը գրում է․

««Թմրություն» տերմինը կարող է օգտագործվել հիվանդների կողմից՝ նկարագրելու մի շարք ախտանշաններ, այդ թվում՝ թուլություն կամ ընդհանրապես շարժման բացակայություն: Իրականում, թմրածությունը վերաբերում է զգայունության նվազմանը, ինչպես մասնակի, այնպես էլ ամբողջական (անզգայացում):

Թմրածությունը հաճախ ուղեկցվում է քորոցի տեսքով, որը կապված չէ իրական զգայական գրգռիչների հետ: Նաև, կախված թմրության պատճառներից, կարող են լինել այլ ախտանիշներ, ինչպիսիք են ցավը, վերջույթի թուլությունը և գանգուղեղային նյարդի դիսֆունկցիան:

Քրոնիկ թմրածության կողմնակի ազդեցությունները ներառում են.

Քայլելու և վարելու դժվարություն

Ընկումների ռիսկի բարձրացում

Բացի այդ, վարակները, դիաբետիկ ոտնաթաթի փոփոխությունները և վնասվածքները կարող են չբացահայտվել՝ հետաձգելով բուժումը:

Խանգարված զգայունության ամենատարածված գործոնները ներառում են՝

իշեմիա (ուղեղի, ողնուղեղի ինֆարկտ, վասկուլիտ),

բազմակի սկլերոզ,

նյարդի մեխանիկական սեղմում,

վարակիչ հիվանդություն (ՄԻԱՎ, բորոտություն),

թունավորում կամ դեղորայքային վնասվածք,

նյութափոխանակության խանգարումներ,

իմունային և դեգեներատիվ հիվանդություններ։

Որոշելու համար, թե նյարդային համակարգի որ հատվածն է ախտահարված, անհրաժեշտ է սահմանել թմրածության տեղայնացումը:

Հիվանդության պատմությունը պետք է հավաքվի՝ օգտագործելով այնպիսի հարցեր, որ հիվանդն ինքնուրույն նկարագրի իր ունեցած ախտանիշները: Անհրաժեշտ է պարզաբանել ախտանիշների ի հայտ գալու բնույթը, ծավալները, դրանց տևողությունն ու փոփոխումը ժամանակի ընթացքում։

Ընտանեկան պատմությունը հավաքելիս պետք է հստակեցվի ընտանեկան բոլոր նյարդաբանական հիվանդությունների մասին տեղեկությունները: Նախնական թերապիայի և սոցիալական պատմության գնահատումը պետք է ներառի հիվանդի կողմից օգտագործվող բոլոր դեղերի և նյութերի մասին տեղեկատվության հավաքագրումը:

Ախտանիշների անատոմիական պատկերը ցույց է տալիս վնասվածքի տեղայնացումը, որը հաճախ ոչ սպեցիֆիկ է:

Ընդհանուր առմամբ, կան հետևյալ օրինաչափությունները.

Մեկ վերջույթի մի մասի թմրություն՝ ծայրամասային նյարդային համակարգի ախտահարում

Երկու վերջույթների թմրություն մի կողմից՝ ուղեղի ախտահարում

Երկու կողմերի թմրություն՝ ողնուղեղի լայնակի ախտահարում

Զգացողության կորուստ՝ տարածության մեջ դիրքի զգացողության անհամաչափ խանգարում

Զգայարանների խաչաձև խախտում

Եթե ​​հետազոտության արդյունքները վկայում են բազմաթիվ անատոմիական շրջանների ներգրավման մասին, ապա դա կարող է վկայել շատ այլ վնասվածքների առկայության մասին (բազմակի սկլերոզ, մետաստատիկ ուռուցքներ, ուղեղի կամ ողնուղեղի բազմաֆոկալ դեգեներատիվ վնասվածքներ):

Ախտանիշների զարգացման արագությունը ենթադրում է զգայական խանգարման պաթոֆիզիոլոգիական մեխանիզմ:

Հետազոտություններն անհրաժեշտ են այնքան ժամանակ, քանի դեռ ախտորոշումը կլինիկորեն պարզ չէ և չի նշվում պահպանողական բուժում (կարպալ թունելի համախտանիշի, սկավառակի ճողվածքի կամ տրավմատիկ նեյրոպրաքսիայի որոշ դեպքերում):

Ցրված զգայական խանգարումներով կամ դիրքի կորստով հիվանդներին պետք է ուղղորդել ֆիզիոթերապևտի մոտ՝ձեռնարկելով նախազգուշական միջոցներ»: