Թեստային թրոմբոդինամիկա. ո՞ր դեպքերում է անհանրաժեշտ հանձնել այս թեստը

Բոլոր հիվանդությունների շարքում աշխարհում առաջին տեղում շարունակում են մնալ արյան մակարդման խնդիրները։

Հեմոստազի համակարգը բարդ համակարգ է, որը բաղկացած է տարբեր բաղադրիչներից, որոնցից յուրաքանչյուրն աշխատում է իր մակարդակով՝ ապահովելով արյան խտացման և նոսրացման միջև հավասարակշռություն: Ցանկացած անհավասարակշռություն առաջացնում է թրոմբոցի կամ արյունահոսության վտանգ:

Հղիությունը պլանավորելիս և կառավարելիս հեմոստազի համակարգը կարևոր դեր է խաղում, գրել է Aysor.am-ը։

Սովորաբար հղի կնոջ մակարդումը փոքր-ինչ ավելանում է՝ համեմատած մինչև հղիության վիճակի հետ և սահուն կերպով շարունակում է աճել: Նման ուժեղացումն անհրաժեշտ է ծննդաբերությանը նախապատրաստվելու համար։

Որպեսզի հասկանան հիվանդի մոտ հեմոստազի ռիսկերը, բժիշկները հավաքում են  անամնեզ և նշանակում լաբորատոր հետազոտություններ:

Հեմոստազի տարբեր լաբորատորիաները որոշում են 5-ից 20 ցուցանիշ։ Բայց նույնիսկ 20 ցուցանիշների առավել մանրամասն ուսումնասիրության դեպքում հաճախ է պատահում, որ հեմոստազի բոլոր պարամետրերը նորմալ են, և մարդը նորից ու նորից տառապում է անոթներում արյան թրոմբների ձևավորմամբ:

Թրոմբոդինամիկան չի գնահատում ցուցիչների քանակը, այլ գնահատում է միանգամից բոլոր նյութերի փոխազդեցության արդյունքները, որոնք պատասխանատու են արյան նորմալ մակարդման պահպանման համար։

Որոշակի ճշգրտությամբ, կենսամեմբրանի օգնությամբ, նմանակվում է անոթային պատի վնասը, և հիվանդի արյունը, այս վնասված անոթի հետ շփվելով փակում է անոթային արատը։

Սա տեսողական մեթոդ է, երբ բժիշկը համակարգչային ծրագիրը գնահատում է այս գործընթացի շատ նրբերանգներ՝ թրոմբի ձևավորման արագությունը:

Թրոմբոդինամիկա թեստը կիրառվում է՝

սրտաբանության մեջ (նախասրտերի ֆիբրիլացիա, զարկերակային հիպերտոնիա, հակակոագուլանտի ընտրություն),

թերապիա, սրտի ռիթմավարի, արհեստական ​​սրտի փականի առկայություն,

նյարդաբանության մեջ (իշեմիկ ինսուլտներ, երկարատև անշարժություն),

մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի մեջ (հղիության վարման, հղիության բարդությունների, բարդ ծննդաբերության, հետծննդյան շրջանի, հորմոնալ փոխարինող թերապիայի վերահսկման ժամանակ),

վիրաբուժության ժամանակ (նախավիրահատական ​​և հետվիրահատական ​​շրջանում, թրոմբոցային բարդությունների ռիսկի գնահատման դեպքում),

խորը երակային թրոմբոզի, սեպտիկ պայմանների, օրթոպեդիկ վիրահատություննեի ժամանակ,

ուռուցքաբանության մեջ և քիմիաթերապևտիկ բուժման, կենտրոնական երակային կաթետերի առկայության դեպքում։