«Ինչո՞ւ է հանկարծակիորեն դրա մասին հայտարարվում պատերազմի ավարտից 4 ամիս անց, ևս տարօրինակ է: «Իսկանդերը» ոչ թե 80-ականների սպառազինություն է, այլ 2000-ականների, այսինքն՝ ոչ թե սովետական է, այլ ռուսական: Գուցե Փաշինյանը ինչ-որ բան շփոթել է, քանի որ լիովին հասկանալի է, որ ռազմական ոլորտում նա բացարձակ ոչ կոմպետենտ մարդ է, և այստեղ արդեն իր փոխարեն չեմ կարող մեկնաբանել այդ պնդումները»,- ասաց ռազմագետը:
Ըստ Խրամչիխինի՝ զարմանալի է նաև, թե ինչու հայկական կողմը՝ ՀՀ ԶՈՒ-ն, նման անատամ ձևով էր պատերազմում: «Գուցե բացարձակ չէ՞ր ցանկանում ներքաշվել հակամարտության մեջ, որպեսզի չհայտնվի Ադրբեջանի հետ ուղիղ պատերազմում»,- նման պնդում արեց Խրամչիխինը:
Ռուս ռազմական վերլուծաբանն ասաց, որ հետևել է Արցախյան երկրորդ մեծ պատերազմին, սակայն որևէ կերպ չի նկատել «Իսկանդերի» օգտագործում: «Շատ զինատեսակների կիրառում նկատել եմ, ինչպես Р-17-ի, Էլբրուսի և այլ զինատեսակների, որոնք ոչ մեկը չի թաքցրել, և ադրբեջանցիները միանգամից ցուցադրում էին կտորները, օրինակ՝ հենց Գյանջայում, իսկ «Իսկանդեր» չեմ նկատել, առավել ևս, դրա օգտագործումը կնշանակեր, որ Հայաստանն ուղիղ պատերազմում է Ադրբեջանի դեմ»,- ասաց Խրամչիխինը:
Նա նաև տեղեկացրեց, որ Հայաստանն առաջին արտասահմանյան երկիրն է, որը գնել է «Իսկանդեր», Ռուսաստանը դեռ չի օգտագործել՝ երկրորդ չեչենական պատերազմին այն չկար, Վրաստանի հետ պատերազմի ընթացքում գուցե եղել է մեկ կիրառում, այնուամենայնիվ, այն օգտագործման մեծ պատմություն չունի, սակայն այն, ինչ ասվել է դրա անհաջող կիրառման մասին, չափազանց տարօրինակ ու անհասկանալի է:
«Կրկնեմ՝ ես չգիտեմ , թե ինչպես կարող է կիսատ պայթել կամ համակարգը լիարժեք չլինել, լավ վիճակում չլինել, բայց չգիտեմ նաև, թե ինչպես են այն փորձել շահագործել հայ զինվորականները: Ես կկրկնեմ, որ մեկ հրթիռ ցանկացած սպառազինության դեպքում կարող է չպայթել պարզապես, բայց դա չի կարող ստատիստիկա ձևավորել: Ու թե քանի անգամ է կիրառվել, ինչ հաջողությամբ՝ չգիտենք, քանի որ տվյալներ չկան և կրկին՝ որտե՞ղ են արձակված հրթիռի կտորները»,- ասաց Խրամչիխինը: